Een boompje

Het is augustus en er valt geen bal te beleven in mijn stad. Niet goed wetende wat aan te vangen met mijn avond, besluit ik hier heel kort even een boompje op te zetten over de five o'clock shadow van Freek Braekman, de nieuwslezer van de VRT. Die kerel is bekwaam hoor, maar hij mag zich wel eens scheren voor-ie het journaal presenteert. Noem me nu maar bekrompen, kleinburgerlijk en intolerant - het moest me gewoon even van het hart.

De man die zijn haar op at

En net wanneer je denkt 'nu is het wel helemaal afgelopen met dat gezeik op deze tamme blog', dan doet ie het toch weer! Ja hoor, ik lap het hem nog eens, ik geef nog eens van jetje, ik haal de koe nog eens van stal, ik geef er nog eens een lap op, ik laat me nog eens goed gaan, ik ga tot de actie over kijk niet achterom maar ook niet vooruit en doe gewoon wat ik moet doen, namelijk hier wat therapeutisch lullen.

een blinde ziet meer. dat wil ik 'efkes stelle'. de eerste blinde die ik tegenkom en die ik dit probeer wijs te maken geeft me een hengst voor m'n hersens, en gelijk heeft de arme man. wat is me dat toch voor een gezeik 'een blinde ziet meer'? een blinde ziet geen steek. geen bal, geen reet, geen zak, geen ruk. zo kan ik wel even doorgaan. vieze woorden, dat heb ik altijd leuk gevonden, en met mij vele vrienden. vetzakskes.

ze zijn wel ok hoor, die vrienden. vooral die mannen uit zwijnaarde zijn wat ze in een volks register al eens 'niet te schatten' noemen. ja hoor, met hen altijd een verrassing.

maar goed, ik ga door. mijn creatieve sappen druppen van mijn bureaustoel, op de grond, ik zal weer mogen dweilen straks. gelukkig doe ik dat graag.

ik laat je weer
ik ga wat nuttigers doen dan hier wat te reutelen
het was nochtans aangenaam
het deed deugd

denk eraan: het is niet omdat ik eruit zie als een blinde dat ik doof ben, ja maar..

En dat ie mag smaken

dag lieve vrienden

het is schandelijk lang geleden dat ik hier nog wat geschreven heb. ongetwijfeld heeft iedereen afgehaakt, dus waarom schrijf ik dit nog? but then again, heeft een auteur wel een publiek nodig? natuurlijk, en zeker ik met mijn lichte neigingen tot exhibitionisme. wat een gruwelijke zin. maar niemand leest dit, dus wat geef ik erom.

goed, ik ga kort wat vertellen, erg kort. ik ben afgestudeerd, een maand door italie gerezen (zeg je dit? natuurlijk niet)(gereisd uiteraard)(en dat is dan germanist)(mijn hol)(ja, ook mijn hol is germanist). een deense vriendin. een bottelaarse vriend en nog wat volk uit zwijnaarde. ja, dat zal het zowat zijn. tijd voor iets anders? goed goed. tot nooit meer stomme blog!